Forumlar
Hipogonadizm :: Forumlar :: Erkeklerde Hipogonadotropik Hipogonadizm Konulari :: Hasta Hikayeleri
 
<< Önceki konu | Sonraki konu >>
birinin hikayesi
Sayfaya git  1 2
Moderatörler: Sustanon, supermen, Emka, engineer
Yazar Mesaj
safir27
23.11.2017 saat: 08:35
Kayıtlı Üye #1626
Kayıt tarihi: 22.11.2017 saat: 09:45

Konum: gaziantep
Mesaj sayısı: 18
Teşekkür etti 3 zaman içinde 3 gönderi
slm arkadaşlar ben safir.25 yaşındayım tedaviye bir hafta önce başladım. hastalığımı 16 yaşımdan beri biliyordum. hatta hangi doktora görünmem gerektiğinide. çok utangaç biri olduğum için mi yoksa korkak biri olduğum için mi bilmiyorum ama ben bu yüzleşmeyi 9 yıl erteledim. pişmanmıyım doğrusu içimde biraz bile pişmanlık yok.
herşey küçükken başladı büyükler bana kız diye lakap taktı. annem beni her gördüğünde bir el işaretiyle pipimin küçüklüğünü hatırlatıp alay etti.evde en küçük bir şeye karşı çıksam kız derlerdi. bu tahlisizliğim okulda da devam etti. lakabım kız safirdi. niyedir bilmiyorum ben bu hakaretleri pek umursamıyordum. kendimle yaşamayımutlu olmayı öğrenmiştim. gerçi yalnız olduğumu söyleyemem hayatımın her anında beni anlayan bir arkadaşa sahip oldum.
lise yaşıtlarımla aramdaki farkı anladığım o dönem tam bir cehennem. sınıftan ilk içeri girdiğimde ergenlik süreçleri başlamış uzun boylu sınıf arkadaşlarımı görünce lanet ettim bu durumuma. sesimden dolayı konuşamz oldum sessiz oluğum için herkes aptal biri olduğumu düşündü.hatta öğretmenler bile bunu açıkça ifade ettiler. üniversitedeki hocam bana tüm sınıfın içinde varlığınla yokluğun arasında bir fark yok dedi bu şimdi bile beni üzen bir cümle.
herneyse üniversiteyi kazandığımda erkekler yurdunda kalmamak için özel ewe çıktım ne kadar erkekten uzak kalsam o kadar iyi diye düşündüm yurtta kalsam ya benim şeyime bakarlarsa ya tam olmadığımı anlarlarsa diye korkular taşımıştım.
üniversite yıllarında lakaplarıma yenisi eklenmişti. çocuk. ben ilkokulda lise de bu durumum için hiç göz yaşı dökmedim ama üniverstede her gün ağlıyordum.
ben neydim hastalığımı biliyordum. ama ben neydimkız mı erkek mi . dışarı her çıktığımda sorulan bir soruydu bu kız mısın erkek mi.
yazar olmakisterdim acılarımı hissettiklerimi yazmak sonrasında intihar edip bu hayatta kurtulmak. ama nerde korkağın tekiyim tabi. uğradığım tacizlere bile boyun eğen bir korkak.kadınsı bir görünüme sahip olunca abaza erkeklerin taciz etmemesi şaşılacak bir şeydi tabi
yazar olmaktan bende oluşan travmaya bağlı düşünce konuşma bozukluğundan dolayı vazgeçtim. şuan inanmıyacaksınız ama kelimelri zor kullanıyorum ben edebiyat mezunuyum bu durumumun vahimiyetini daha iyi açıklar.
üniversiteden mezun olurken fotoğraf çekimlerine gidememenin nedemek olduğunu size anlatamam o cübbeyi giydiğimde insanların aa biri kardeşiyle gelmiş aaa çocuğa bak. sırf bu lafları duymamak için gitmedim.
üniden mezun olduktan sonra iki yıl boyunca kendimi odama kapattım intihar etmek için cesaret topluyordum bu süreç içerisinde herkesle olan ilişiğimi kestim
bir sabah uyandım ve kendime dedim ölmeden önce tedavi sürecine girmeye var mısın bir baktım doktorun karşısındayım doktor indir diyor ne yapacağımı bilemedim 9 yıldır bu yüzleşmeden korkmuştum şimdi ellerim yavaşça pantolonumu indiriyordu doktortaşaklarıma minnacık pipime dokunuyordu. hiçbirşey hissetmedim hatta ağlamaya çalıştım ama onu bile başaramadım gözpınarlarım çoktan kurumuş meğersem
bu yıl kpss girecem kazanamazsam büyük ihtimalle yaşamıma son verecem mücadele edecek gücüm kalmadı lanet olası askerlik muayenesi de var daha ona gitmedim bakış bakış daha fazla göz korkuyorum.
En Üst
engineer
23.11.2017 saat: 09:13
-eposta-

Kayıtlı Üye #1179
Kayıt tarihi: 28.02.2016 saat: 21:29

Konum: Ankara
Mesaj sayısı: 199
Teşekkür etti 137 zaman içinde 95 gönderi
Özelden ulaş bana kardeşim.
En Üst
yasam
23.11.2017 saat: 20:02
Kayıtlı Üye #1176
Kayıt tarihi: 29.06.2015 saat: 01:03

Konum: G.antep
Mesaj sayısı: 16
Teşekkür etti 15 zaman içinde 8 gönderi
Safir gardasim hemen #engineer le iletisime gec seni senle ayni hastaliga sahip olan whatsap grubuna alicak unutma sen bizsin bizlerde sen grupta bizlerle tanisinca aslinda tek olmadigini tedavilerin nasil sonuc verdigini dogru tedaviyle bir anda nasil hizli degistigini sende goreceksin ben askerligimide yaptim hemde hic sikinti cekmeden orda aklindaki sorulara cevap bulucaksin
En Üst
1 Üye yasam (-a-e-ya-ye) teşekkür etti. Teşekkür edenler: :
 oscar (Tarih: 15.04.2018)
engineer
24.11.2017 saat: 07:29
-eposta-

Kayıtlı Üye #1179
Kayıt tarihi: 28.02.2016 saat: 21:29

Konum: Ankara
Mesaj sayısı: 199
Teşekkür etti 137 zaman içinde 95 gönderi
Aramıza hoş geldin Safir kardeşim!

Aynı kaderi paylaşıyoruz seninle
.
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki eksik olan testosteron yerine kondukça sen de normalleşmeye başlayacaksın.

25 yaş tedavi için geç kalınmış bir yaş değil.

Doğru tedaviyle 3 yıl içinde tamamen normale dönersin.

Yazını detaylıca okudum.

Sen de bizim gibi çok çileler çekmişsin.

Ama ailenin sana karşı takındığı tavır beni çok derinden yaraladı.

Bir aile nasıl olur da evladını bir kusuru yüzünden bu denli alaya alabilir? Çok tiksindirici bir durum.

Tedavi konusuna gelirsek!

Eğer ilk aşamada hazır testosteron içeren ilaçlar kullanırsan testislerin devre dışı kalır.

Üreme sistemin baskılanır.

Öncelikli olarak yapılması gereken şey teşhisin tam olarak doğru konması.

Eğer hipogonadizm hipofiz kaynaklı ise mutlaka testis uyarıcı ilaçlar ile tedaviye başlanmalı.

HCG replasmanıyla başlarsan hem üreme sisteminin alt yapısını hazırlamış olursun hem de ikincil cinsiyet karakterlerin (penis gelişimi, sakal oluşumu…) gelişimi oturmuş olur.

Hazır testosteron ile sadece ikincil karakter gelişimleri oturmuş olur.

Yaşın 25 olmuş.

Direk üreme tedavisi ilaçlarıyla başlaman daha uygun.

İllaki hazır testosteron kullanmak istersen Sustanon kullanma. Üreme tedavisini çok geciktiren bir ilaç. Maddi imkanın varsa Nebido kullan.

Emin ol hayatın o kadar hızlı değişecek ki!

KARAR VERMEK, BAŞARMANIN YARISIDIR!

Genel kültürünü geliştir, hiç çekinmeden insanların arasına dal.

Bu hastalık seni diğer insanlardan uzaklaştıracak bir hastalık değil. Bu düşünce yapısını kafandan atman lazım.

Sürekli tıbbın içinde olduğum için öylesine ağır vakalar görüyorum ki.

Pediatrik Onkoloji servisinde görevliyken gözümün önünde ölen onlarca çocuk ve perişan olan aileler gördüm. Bir bacağı kesilen çocuğun nasıl feryat ettiğini gördüm.

Genel Dahiliye servisinde görevliyken sepsisden dolayı yaşamını yitiren adamları ve perişan olan evlatları ve kadınları gördüm.

Vs vs.

Bunları gördükçe o kadar kendime şükrediyorum ki…

Lütfen!

Günlük 30 sn yi ayıracağın bir tedavi için kendini yıpratma.

Hayatı dolu dolu yaşa.

Korkusuzca sev!

Sırılsıklam aşık ol.

Hayattan asla geri kalma.

İntihar lafını bir daha duymamış olayım!

Selam ve dua ile...

En Üst
1 Üye engineer (-a-e-ya-ye) teşekkür etti. Teşekkür edenler: :
 oscar (Tarih: 15.04.2018)
ali4444
24.11.2017 saat: 08:01
Kayıtlı Üye #859
Kayıt tarihi: 02.09.2014 saat: 11:00

Konum: istanbul
Mesaj sayısı: 48
Teşekkür etti 25 zaman içinde 13 gönderi
Gûzel kardeşim inan hepimiz
Aynı problemleri yaşiyoruz veya yaşadik gelıp geçti
Hemen endokrinoliji doktoruna gıdıp tedaviye başla
Ben askere bile gittim o kadar insanın içinde neler yaşadım ama hepsi gelip geçti hava degişi aldım 3 ay askeriyeye geldim
Nizamiyedeki komutan abinimı ziyarete geldın dedi ! Hepimiz aynı problemlerle baş başa kaldık
Senin tek umudun tedavi olmak olsun
İnan kısa süre de
Normal erkek gibi olucaksın ilk etapta sesın düzelicek sakalların çıkacak libidon tavan yapacak hiç mi hiç canını sıkma
Benım yasım 37 hala tedavime devam ediyorum
Çok canın sıkılarsa mesaj at konuşalım
Bak burdaki insanlar hep birbirine yardımcı olmak için var
Bizden uzak olma anlat paylaş yardımcı olalım
En Üst
2 Üye ali4444 (-a-e-ya-ye) teşekkür etti. Teşekkür edenler: :
 engineer (Tarih: 24.11.2017) , oscar (Tarih: 15.04.2018)
Sustanon
26.11.2017 saat: 18:57
Sustanon

Kayıtlı Üye #1
Kayıt tarihi: 30.07.2012 saat: 14:38

Konum: istanbul
Mesaj sayısı: 1108
Teşekkür etti 559 zaman içinde 299 gönderi
Kız gibi görünmek veya penis küçüklüğü kadın veya kız olmak demek değildir. Kadın veya erkek gibi hissetmek daha çok psikolojik bir durum. Fiziki olarak sorunu olmayan fakat kadın gibi hisseden erkekler var veya tam tersi kadın olarak doğan ve erkek gibi hisseden insanlar. Bu durum kesinlikle hipo olmak ile ilgili değil. Ben şunu söyleyebilirim hipo olan ve tedavi olmamış bir insan çocuk gibidir ve erkek yada kadın kimliği aslında içinde bir yerde vardır. Eğer size kız kadın gibi yakıştırmalar yapılyorsa ve siz bundan rahatsız iseniz kesinlikle kadın olmadığınız içindir. Tedavi olduktan sonra ikincil cinsiyet karakterleriniz oturur ve yukrada yazdığınız tüm saçmalıkların ortadan kalktığını görürsünüz. Bu nedenle tek yapmanız gereken tedavi olmak ve eğer içinizden geliyorsa bunu aileniz ile paylaşmak. Ben 17-18 yaşında gizli gizli tedavi oldum. Sonrasında o zamanki bilgisiz doktorların hayatım boyunca çocuğun olmayacak söylemleri nedeniyle travma yaşadım 1 gece evden kaçtım ve ailem çok üzülür diye eve geri döndüm ve herşeyi anlattım. Araştırmalarım sonrasında yaklaşık 10 yıl sonrasında doktorların ne kadar bilgisiz olabileceğini ve tedavi ile çocuk sahibi olabileceğimi öğrendim. O günlerde bu siteyi kurmaya karar verdim. Dostum, kardeşim, arkadaşım yalnız değilsin senin yaşadıklarını bir çoğunu biz de yaşadık. inan bana istersen 6 ile 12 ay içinde bunların hepsinin üstesinden gelebilirsin. Ayrıca hayatını bunu kazanamazsam şunu yapamazsama göre planlama, bu yıl yapamazsan seneye yaparsın.
En Üst
3 Üye Sustanon (-a-e-ya-ye) teşekkür etti. Teşekkür edenler: :
 engineer (Tarih: 26.11.2017) , turkishromeo (Tarih: 27.11.2017) , oscar (Tarih: 15.04.2018)
safir27
14.12.2017 saat: 23:00
Kayıtlı Üye #1626
Kayıt tarihi: 22.11.2017 saat: 09:45

Konum: gaziantep
Mesaj sayısı: 18
Teşekkür etti 3 zaman içinde 3 gönderi
Tavsiyeleriniz için tesekkur ederim. Bu hayatta yalniz olmadiğimi anlamami sağladiniz. Yalnız 8,5-#4 35.3( <947,%68.
En Üst
banco
07.07.2018 saat: 17:33
Kayıtlı Üye #100
Kayıt tarihi: 05.10.2012 saat: 22:39

Mesaj sayısı: 32
Teşekkür etti 8 zaman içinde 5 gönderi
Safir kardesim hemen tedavine basla.gun gelecek sende sakal trasi olmaktan bikacaksin benim gibi.hanimindan firca yiyeceksin vucut killarin dokuluyor diye.ama hemen tedavine basla ,hayatini erteleme
En Üst
YalnizKovboy
08.07.2018 saat: 13:37
Kayıtlı Üye #1693
Kayıt tarihi: 21.04.2018 saat: 11:13

Konum: Beylikduzu
Mesaj sayısı: 83
Teşekkür etti 4 zaman içinde 4 gönderi
Arkadaslar tedaviyke sakali cikanlar bana ozelden detayli süreci anlatabilirmi sakali cok kafaya takiyorum smdidedn saolun
En Üst
1 Üye YalnizKovboy (-a-e-ya-ye) teşekkür etti. Teşekkür edenler: :
 qwer38 (Tarih: 14.10.2018)
safir27
13.11.2019 saat: 19:07
Kayıtlı Üye #1626
Kayıt tarihi: 22.11.2017 saat: 09:45

Konum: gaziantep
Mesaj sayısı: 18
Teşekkür etti 3 zaman içinde 3 gönderi
Bunu yazdığımdan beri iki yıl geçmiş ama sanki dün gibi bu iki yıl içinde tedavi mi hiç aksatmadım bazı değişimler oldu sakal ses ama ben hala yerimde sayıyorum hala odamdayım ve intihar edeceğim günü ayarlamaya çalışıyorum. Lanet sınava birkez olsun çalışamadım. Belki birşeyler değişir diye umut ettim ama olmuyor. Bu ilaçlar sadece bedeni değiştiriyor içinizdeki yıllarca oluşan eziklik duygusuna bir çözümü yok.Biliyorum çözüm burnumun ucunda ama takatim isteğim kalmadı. hergün yeniden mücadele etme kararı alıpta tek adım atmadan pes etmekten sıkıldım. Geçmişi insanları unutamuyorum bu kadar zayıf olduğum için kendinden nefret ediyorum. Bugün buraya artık iyi bir hayatım var ben değiştim sizde yapabilirsiniz demeyi çok isterdim ama maalesef yine acizliğimden başka birşeyler sunamıyorum. Nefes alamıyorum daralıyorum.hiçbir yere hiçbirşeye sığamıyorum işte bu beni korkutuyor işin sonuna yaklaşıyorum. Not ben her ne kadar yapamasam da bir şeylerin değişmesini beklemeyin harekete geçin esen kalın
En Üst
Sayfaya git  1 2  

Hızlı Geçiş:     En Üst

Bu konuyu uzaktan oku: rss 0.92 Bu konuyu uzaktan oku: rss 2.0 Bu konuyu uzaktan oku: RDF
Powered by e107 Forum System uses forum thanks